Trots!

Ik word geïnterviewd in het kader van een project binnen het gezondheidscentrum waar ik werk waarbij we samen met onze patiënten de zorg rondom diabetes willen verbeteren (binnenkort meer hierover!). Als we bijna aan het einde van het interview gekomen zijn, krijg ik de vraag: ‘ben je trots op je werk?’ Ja! Ik ben inderdaad heel trots op mijn werk. Er zijn regelmatig momenten waarop ik stilsta bij wat mijn werk in houdt, wat mijn werk betekent voor mensen en hoe het mensen raakt. Vooral als ik er complimentjes of bedankjes over krijg. Elke keer als dat gebeurt is dat weer een verrassing voor me, alsof ik toch steeds weer vergeet hoe belangrijk goede (dieet)zorg en behandeling is. Ik zal enkele voorbeelden van uitspraken van cliënten geven.

78-jarige man met ondergewicht die na zijn behandeling 10 kg is aangekomen: ‘ik wil u bedanken voor alle hulp en steun die u mij gegeven heeft. Dit heeft veel voor mij betekend.’

84-jarige dame die wilde afvallen en bij wie dat ook lukte: ‘iedereen lachte me uit dat ik op mijn leeftijd naar de diëtist ging omdat ik wilde afvallen. Maar u nam mij serieus en nu is het ook nog gelukt. Ik ben er zo blij mee!’

Ook mijn collega’s krijgen zulke mooie complimenten. Een kleine greep hieruit:

‘We hebben goed contact en we praten vrij en open met elkaar. Ik ben zeer tevreden; ik ben in 1 jaar 20 kg afgevallen, mijn cholesterolgehalte en bloedsuiker zijn beduidend verbeterd.’

Uitspraak van een dochter over de dieetbehandeling van haar moeder: ‘Dankzij haar [de diëtist] is het gewicht van mijn moeder weer gestegen. Ze is behulpzaam en kan zich inleven in de problemen die mijn moeder in het dagelijkse leven ondervindt.’

Daarnaast werk ik heel veel samen met huisartsen, praktijkondersteuners, fysiotherapeuten, apothekers, verpleegkundigen en artsen op het consultatiebureau en  jeugdverpleegkundigen en artsen van Volksgezondheid. Samen stemmen we zorg af, overleggen we en houden we elkaar op de hoogte. Als we onze gezamenlijke cliënten of patiënten zien opknappen, vooruitgaan en hun gezondheid voor hen merkbaar verbeterd, dan voelt dat als een succes van ons samen. Ook van samenwerkingspartners krijgen mijn collega’s en ik complimenten.

‘Dhr van R is vandaag bij mij geweest. Ik zie een duidelijke verbetering sinds hij je adviezen zo keurig opvolgt.’

‘Vanmorgen kwam hr. F v D bij mij. Wow, wat een verandering! Zijn GlycoHb is sinds maart gedaald, van 62 naar 45mmol/mmol. Echt Super! Hij vertelde me over zijn dieet, en dat hij al zo'n 9kg afgevallen is. Hij straalt er voorzichtig bij, mooi he. Wat hoop ik dat hij het vol kan blijven houden. Goed om te zien hoe jullie duurzame contact (hij komt inmiddels al jaren bij je over de vloer, toch) deze man het vertrouwen geeft om dit resultaat te bereiken.’


Ik lees dat het beroep diëtist op nr 9 staat in de lijst van beroepen die de planeet kunnen redden. People need to relearn how to eat. Our diets are costing us lives, years, happiness, and gazillions of dollars in medical expenses. So consider helping out, as a dietician or nutritionist. An ounce of prevention is worth a pound of cure (or of belly fat).

Ik ben dus trots op mijn werk. Waarom ik dit nu allemaal benoem in mijn blog? Op 19 september is het de Dag van de Diëtist. Leek mij een mooi moment voor mij en mijn collega’s om onszelf en ons beroep in de schijnwerpers te zetten.

***************************************************

Meer weten over het werk en de waarde van de diëtist? Kijk op http://dieetditdieetdat.nl/

Vind je het leuk om mijn blog te lezen? Deel het met vrienden en colllega's op Social Media!

Conditionering

In de tuin zie ik een muis rondscharrelen. Ik kijk bezorgd of ik onze kat ook zie, want als die de muis in het oog krijgt, dan duikt hij er zo bovenop. Hij is dol op muizenjacht waarbij hij de muis stukjes laat lopen, er tegenaan mept, weer een stukje laat lopen en er dan op springt, weer een stukje laat lopen…. Dat gaat zo wel een tijdje door totdat de muis het begeeft. Maar onze kat zit op dat moment verveeld met zijn waterbakje te spelen: pootje erin, pootje eruit. Hij likt de waterdruppels van zijn klauwtje. Gelukkig maar.

Dat jachtinstinct zit zo diepgeworteld in de kat dat hij ook als we een plastic speelgoedmuis door de kamer laten lopen  enthousiast erbovenop springt en het beestje aanvalt alsof zijn leven ervan af hangt. Ook vangt hij pluchen speelgoedmuisjes die wij naar hem toe gooien tussen zijn scherpe tanden of tussen 2 uitgestrekte klauwen.

Het gedrag van dieren is natuurlijk uitgebreid bestudeerd. Een hele bekende fysioloog die onderzoek deed bij onder anderen honden is Ivan Pavlov (1849-1936). Hij deed onderzoek naar de spijsvertering. Als onderdeel van dit onderzoek wilde hij de speekselproductie van honden bij de toediening van verschillende soorten voedsel meten. Hierbij stuitte hij echter op het verschijnsel dat de honden al speeksel gingen produceren nog voor hij het voedsel had gegeven, en zelfs als hij zonder voedsel deed alsof hij ze ging voeren.

Pavlov onderzocht dit verschijnsel verder, door bijvoorbeeld 5 seconden vóór het voeren een beel te laten rinkelen. Na een aantal keren bleken de honden inderdaad bij het rinkelen van een bel al speeksel af te scheiden. Dit heet nu de geconditioneerde reflex, en het door Pavlov ontdekte verschijnsel heet klassieke conditionering (ook wel de Pavlovreactie genoemd): als een prikkel A (de bel) herhaaldelijk voorafgaat aan prikkel B (het voeren) dat een bepaald gedrag (speekselproductie) oplevert, dan zal op den duur prikkel A reeds dat gedrag opleveren, ook zonder prikkel B.

Bij mensen is het verschijnsel van klassieke conditionering ook te zien. Mensen vertellen op het dieetspreekuur over gedrag dat is aangeleerd. Een voorbeeld hiervan is gaan afrekenen bij het tanken. In het tankstation liggen snoep, snacks, ijs, broodjes, frisdrank en noem maar op heel duidelijk in het zicht (prikkel A). Mensen leren zich soms aan om altijd bij het tanken ook iets te eten te kopen (prikkel B).  Het gedrag is het steeds eten/ snoepen/ snacken bij het tanken.

Een ander voorbeeld van de Pavlovreactie is op de bank zitten (prikkel A) met de tv aan (prikkel B) en wat lekkers eten (het gedrag is ook speekselproductie, gevolgd door  eten). Voor sommige mensen voelt het inmiddels als onmogelijk om op de bank te zitten, tv te kijken en daarbij niets te eten.

Als mensen de wens hebben hun eetgewoonten te veranderen (bijvoorbeeld omdat ze willen afvallen of hun gezondheidsrisicio’s willen beperken), betekent dat ook dat hun gedrag moet gaan veranderen. Daarover gaan de gesprekken op het dieetspreekuur. Want om het aangeleerde gedrag te veranderen is veel tijd, energie, motivatie en volharding nodig.
***********************************************************
Vind je mijn blogs leuk om te lezen? Deel ze met vrienden en collega's op Social Media.