Eten!

In het Volkskrant Magazine zie ik drie foto’s van Nederlandse gezinnen met op tafel wat zij eten in een week. Het is een enorme uitstalling van allerlei soorten eten en drinken. Bijna ongelooflijk dat dit in slechts één week wordt verorberd door de gezinnen allen bestaand uit twee ouders en twee kinderen (en vooruit, een hond en twee cavia’s).

De foto’s zijn gemaakt door fotojournalist Peter Menzel en journalist Faith D’Aluisio. Zij hebben voor hun project Hungry Planet: What the World Eats dertig gezinnen gefotografeerd tijdens hun reis door 29 landen. Alle gezinnen staan op de foto met het voedsel dat zij in een week opeten. Met hun project willen ze laten de wereldwijde verschillen in eetgewoonten laten zien en ook het effect van globalisering hierop.

In het Volkskrant Magazine lees ik dat Het Voedingscentrum ter gelegenheid van 75 jaar voedingsvoorlichting in Nederland het duo heeft gevraagd om deze foto’s ook te maken in de Nederlandse keuken, om te laten zien hoe de Nederlandse eetcultuur eruit ziet. De uitspraken van de gezinnen op de foto’s zijn ook grappig: ‘Mijn God, wat eten we veel. Maar gelukkig wel gevarieerd.’ En: ‘Het valt eigenlijk nog wel mee. Ik had veel erger verwacht.’ Inmiddels ook benieuwd naar de foto’s? Ze zijn te zien op de fototentoonstelling ‘Nederland aan Tafel’. Deze maakt deel uit van de expositie ‘Nederland Dineert’ van het Gemeente Museum in Den Haag.

Ik vind het heel leuk om de foto’s te bekijken. Net zoals ik het ook vaak leuk vind om in de rij bij de kassa in de supermarkt te zien wat de klanten vóór mij in de rij allemaal uit hun kar of mandje halen en op de band bij de kassa zetten. In mijn werk krijg ik ook vaak een mooi plaatje van wat mensen eten in een paar dagen of in een week. Het is dan opgeschreven in een eetverslag. Toch leest het anders omdat het niet visueel is. Je ziet niet de pakken drinken, broden, stapels beleg, schalen groenten en fruit, gebakjes, chips, pakken zuivel en dozen eieren staan.

Het gezin met de huisdieren zegt: ‘We dachten dat we veel snoepten, maar toen alles er stond zag het er toch aardig gezond en gevarieerd uit.’ Op tafel ligt een gezinspak M&M’s, een uitdeelzak KitKat’s een schaaltje drop, stroopwafels, bastognekoeken, eierkoeken, een pak zandkoeken, chocoladewafels, diverse pakjes kindersnoep en twee zakken chips. Ik denk ook wel dat je dat kunt omschrijven als veel snoepen. Maar wat zij zich mogelijk niet realiseren, is dat ze ook heel veel vloeibaar snoepen: ruim 3 liter Wicky levert hen 607 gram suiker = 121 klontjes suiker = 2418 calorieën! Met de chocolademelk, vruchtensappen, ijsthee, en de appelmoes erbij nog eens 734 gram suiker = 146 suikerklontjes = 2936 calorieën. Dat allemaal samen is 5354 calorieën die dit gezin wekelijks alleen maar binnenkrijgt met vloeibare suikers. Jammer om te zien dat er slecht 7 zakjes thee op tafel liggen. Want dat is nou net een mooi voorbeeld van een drank zónder suiker.

************************************************

Vind je het leuk om mijn blogs te lezen? Deel ze op Social Media met collega's en vrienden!

Gezond gedetineerd

Wolvenplein is een uit 1856 daterende gevangenis in het centrum van Utrecht. Tot de sluiting in 2014 was het de oudste gevangenis van Nederland die nog als penitentiaire inrichting in gebruik was. Mijn collega’s en ik gingen er soms op huisbezoek. Ook mensen in de gevangenis hebben immers overgewicht of diabetes. En in de gevangenis werd zeker niet altijd gezond gegeten.

In de Volkskrant las ik in 2015 een artikel over hoe gezonde voeding mogelijk kan helpen agressie te verminderen. Een paar jaar geleden werd er een onderzoek gedaan in acht Nederlandse penitentiaire inrichtingen onder 221 gedetineerden. De conclusie van dat onderzoek was dat gedetineerden die voedingssupplementen krijgen, minder gewelddadig gedrag vertoonden. Het aantal incidenten daalde met 34% in de groep die de supplementen gebruikten. Omdat de resultaten zo goed zijn, zal een nieuw onderzoek van Justitie zal gaan plaatsvinden onder gedetineerden in vijf penitentiaire inrichtingen en twee jeugdgevangenissen. Ook psychiatrisch patiënten in ggz-klinieken verspreid in Nederland gaan deelnemen aan het onderzoek waarbij zij voedingssupplementen gaan krijgen. Dit om aan te kunnen tonen of het waar is dat gezonde voeding leidt tot minder gewelddadig gedrag. Het gaat om een wereldwijd unicum. De deelnemers aan het onderzoek gaan gedurende een halfjaar een mix krijgen van visolie en 22 vitamines en mineralen óf een placebo.

Heel fijn dat onderzoek natuurlijk, maar als diëtist vraag ik me toch af of het niet beter zou zijn om de voeding zelf aan te pakken in deze gevangenissen en ggz-instellingen. Dus niet (alleen) de supplementen. Een heel mooi voorbeeld daarvan vond ik in Californië. Daar is een gevangenis genaamd Victor Valley Medium Community Correctional Facility, die de gedetineerden twee keuzes bood bij binnenkomst: de standaardprocedure van de gevangenis met daarbij behorend het reguliere gevangenisvoedsel of een procedure die NEWSTART werd genoemd. Dit programma hield in dat de gevangenen bijbelstudie kregen (ja heel Amerikaans), beroepstraining, lessen kregen in woedebeheersing en een veganistisch dieet.

De staat California was heel sceptisch over de keuze die de gedetineerden kregen. Want hoeveel gevangenen zouden er gaan kiezen om vegetariër, laat staan veganist te worden? Maar uiteindelijk bleek maar liefst 85% van de gevangenen voor NEWSTART te kiezen.

Grote verschillen in gedrag werden zichtbaar. Er was minder of geen haantjes- en pikgedrag, er waren geen raciale indelingen zichtbaar, iedereen speelde samen basketbal (ja, ook heel Amerikaans!). In de groep van de 15% gedetineerden die niet deelnamen aan NEWSTART werden traditionele verschillen gezien zoals in elke Amerikaanse gevangenis: raciale scheiding en groepen die zich tegen elkaar vormden.

Het recidivisme (gevangenen die na uitzitten van de straf opnieuw voor een delict werden opgepakt) was destijds 95%, maar in de Victor Valley facility was het recidivisme 2%.

Nu weet ik niet of het nodig is om gevangenen en psychiatrisch patiënten een veganistische (vrij van alle dierlijke producten) of vegetarische (vrij van vlees en/of vis) voeding op te dringen maar gevarieerde gezonde voeding met veel groenten, fruit, vis, noten, plantaardige oliën en weinig dierlijke vetten lijkt me een goed idee. Beter dan pillen. Want dan geef je mensen niet alleen in detentie een goede voeding maar waarschijnlijk ook een andere gewoonte wat betreft gezond eten. Veel duurzamer.

Trots!

Ik word geïnterviewd in het kader van een project binnen het gezondheidscentrum waar ik werk waarbij we samen met onze patiënten de zorg rondom diabetes willen verbeteren (binnenkort meer hierover!). Als we bijna aan het einde van het interview gekomen zijn, krijg ik de vraag: ‘ben je trots op je werk?’ Ja! Ik ben inderdaad heel trots op mijn werk. Er zijn regelmatig momenten waarop ik stilsta bij wat mijn werk in houdt, wat mijn werk betekent voor mensen en hoe het mensen raakt. Vooral als ik er complimentjes of bedankjes over krijg. Elke keer als dat gebeurt is dat weer een verrassing voor me, alsof ik toch steeds weer vergeet hoe belangrijk goede (dieet)zorg en behandeling is. Ik zal enkele voorbeelden van uitspraken van cliënten geven.

78-jarige man met ondergewicht die na zijn behandeling 10 kg is aangekomen: ‘ik wil u bedanken voor alle hulp en steun die u mij gegeven heeft. Dit heeft veel voor mij betekend.’

84-jarige dame die wilde afvallen en bij wie dat ook lukte: ‘iedereen lachte me uit dat ik op mijn leeftijd naar de diëtist ging omdat ik wilde afvallen. Maar u nam mij serieus en nu is het ook nog gelukt. Ik ben er zo blij mee!’

Ook mijn collega’s krijgen zulke mooie complimenten. Een kleine greep hieruit:

‘We hebben goed contact en we praten vrij en open met elkaar. Ik ben zeer tevreden; ik ben in 1 jaar 20 kg afgevallen, mijn cholesterolgehalte en bloedsuiker zijn beduidend verbeterd.’

Uitspraak van een dochter over de dieetbehandeling van haar moeder: ‘Dankzij haar [de diëtist] is het gewicht van mijn moeder weer gestegen. Ze is behulpzaam en kan zich inleven in de problemen die mijn moeder in het dagelijkse leven ondervindt.’

Daarnaast werk ik heel veel samen met huisartsen, praktijkondersteuners, fysiotherapeuten, apothekers, verpleegkundigen en artsen op het consultatiebureau en  jeugdverpleegkundigen en artsen van Volksgezondheid. Samen stemmen we zorg af, overleggen we en houden we elkaar op de hoogte. Als we onze gezamenlijke cliënten of patiënten zien opknappen, vooruitgaan en hun gezondheid voor hen merkbaar verbeterd, dan voelt dat als een succes van ons samen. Ook van samenwerkingspartners krijgen mijn collega’s en ik complimenten.

‘Dhr van R is vandaag bij mij geweest. Ik zie een duidelijke verbetering sinds hij je adviezen zo keurig opvolgt.’

‘Vanmorgen kwam hr. F v D bij mij. Wow, wat een verandering! Zijn GlycoHb is sinds maart gedaald, van 62 naar 45mmol/mmol. Echt Super! Hij vertelde me over zijn dieet, en dat hij al zo'n 9kg afgevallen is. Hij straalt er voorzichtig bij, mooi he. Wat hoop ik dat hij het vol kan blijven houden. Goed om te zien hoe jullie duurzame contact (hij komt inmiddels al jaren bij je over de vloer, toch) deze man het vertrouwen geeft om dit resultaat te bereiken.’


Ik lees dat het beroep diëtist op nr 9 staat in de lijst van beroepen die de planeet kunnen redden. People need to relearn how to eat. Our diets are costing us lives, years, happiness, and gazillions of dollars in medical expenses. So consider helping out, as a dietician or nutritionist. An ounce of prevention is worth a pound of cure (or of belly fat).

Ik ben dus trots op mijn werk. Waarom ik dit nu allemaal benoem in mijn blog? Op 19 september is het de Dag van de Diëtist. Leek mij een mooi moment voor mij en mijn collega’s om onszelf en ons beroep in de schijnwerpers te zetten.

***************************************************

Meer weten over het werk en de waarde van de diëtist? Kijk op http://dieetditdieetdat.nl/

Vind je het leuk om mijn blog te lezen? Deel het met vrienden en colllega's op Social Media!